Zabytki sakralne w okolicach Dęblina: Dęblin Stężyca Brzeziny Bobrowniki Gołąb Żabianka Ryki Sieciechów Opactwo Oleksów    Miasto Dęblin Pierwszą wzmiankę o Dęblinie znajdujemy w annałach biblioteki klasztornej zakonu klarysek w Starym Sączu. Datowana jest ona na 14 lipca 1397 roku a dotyczy aktu sprzedaży wsi Dęblin przez jej dziedzica Piotra "de Demblin" za 200 grzywien praskich Grotowi z Jankowic herbu Rawa, późniejszemu kasztelanowi małogoskiemu. Za panowania pierwszych Piastów terytorium rozciągające się wokół Dęblina wchodziło w skład Małopolski i podlegało kasztelanii sieciechowskiej. Położone było na wschodniej rubieży państwa, przez co mieszkańcy tej ziemi narażeni byli na powtarzające się napady Jadźwingów, Litwinów, Rusinów i Tatarów. W najbliższym sąsiedztwie Dęblina począwszy od XI wieku rozwijały się trzy ważne ośrodki osadnicze, pełniące funkcje targowe i strzegące przepraw przez Wieprz i Wisłę, które z czasem stały się miastami. Były to w kolejności historycznej: Sieciechów, Stężyca i Bobrowniki. Prawdopodobnie w roku 1358 ziemie położone na północ od dolnego Wieprza zostały razem z Zapilczem ofiarowane przez Kazimierza Wielkiego księciu mazowieckiemu Ziemowitowi III, w zamian za uznanie w 1351 roku zwierzchności króla jako suwerena i włączenie Mazowsza do Korony. W tym czasie przez Bobrowniki, Dęblin i Stężycę prowadził bursztynowy szlak handlowy z Kaffy nad Morzem Czarnym nad Bałtyk. Od początku swych dziejów Dęblin związany był z kilkoma okolicznymi wsiami, między innymi z Mierzwiączką, Modrzycami, Żdżarami, dziś dzielnicami miasta. W XV wieku dobra te znajdowały się w posiadaniu magnackiego rodu Tarłów herbu Topór. Źródło: http://www.deblin.pl - Historia Dęblina Dęblin 13 listopada 1954 roku otrzymał prawa miejskie. W skład utworzonego miasta weszła część gromad byłej gminy, to jest: Dęblin, Masów, Mierzwiączka, Młynki, Żdżary oraz osiedle Stawy. Rozwój gminy a później miasta w latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku był bardzo słaby. Koncentrował się głównie na terenie dawnej osady Irena i osiedlach: Lotnisko i Twierdza. Dopiero od połowy lat sześćdziesiątych XX wieku rozpoczęła się rozbudowa Dęblina. W części zachodniej powstało osiedle Staszica i osiedle Wiślana, a w następnym dziesięcioleciu osiedle Żwica. Natomiast we wschodniej części miasta w latach siedemdziesiątych XX wieku wybudowano osiedle Jagiellońskie. W latach osiemdziesiątych XX wieku rozbudowano znacznie osiedle Lotnisko. Przywrócenie w 1990 roku samorządów terytorialnych w III Rzeczypospolitej, otworzyło przed miastem nowe perspektywy rozwoju. Dęblin, uważany dotychczas za tak zwane miasto nierozwojowe, odcięty był od większych dotacji państwowych. Nowy system finansowania, wprowadzony wraz z ustrojem samorządowym, zwiększył znacznie dochody własne miasta, co pozwala na systematyczną likwidację wieloletnich zapóźnień cywilizacyjnych. Obecnie w Dęblinie zarejestrowanych jest około 1000 podmiotów gospodarczych. Są to małe firmy rodzinne zajmujące się w przeważającej części handlem oraz drobną wytwórczością i usługami.  Miasto jest dziś siedzibą lokalnych władz samorządowych, kilku większych zakładów pracy oraz kilkunastu szkół, w tym sześciu szkół podstawowych, czterech gimnazjów, czterech szkół średnich, i dwóch wyższych uczelni: Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych oraz Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie - Wydział Zamiejscowy w Dęblinie. Źródło: Krzysztof Karbowski, Dęblin. Walory krajoznawczo -turystyczne., 2003.

Źródło: http://www.deblin.pl - Położenie geograficzne Dęblina Dęblin z lotu ptaka - źródło: http://www.deblin.pl   Herb Dęblina